bgbid - laneth

ölümden, takıntı derecesinde korkan yazardır kendisi. bu korkunun tanrı tanımazlığı ile ilgisi yoktur zannımca. inanırken de korkardı ölümden çünkü. ''ölümden kim korkmaz ki'' diyorsunuz değil mi? doğru, herkes korkar; ama herkes ayda bir rüyasında ölümcül bir hastalığa yakalandığını görmez. kimse, içine kanser olduğuna dair bir his doğdu diye, günlerce ''ben kanser oldum hacı, günlerim sayılı benim'' modunda gezmez. belki bazılarımız ölümünün nasıl olacağını düşünmüştür, ama kaç kişi zaten kronik bir hastalığa yakalanacağından emin olduğu için bu hastalığını tahmin etmeye çalışır? bilmiyorum, ama bgbid'nin çalıştığını biliyorum. kansere takmıştı bir ara kafayı. bir süre beyin tümöründe takıldı, tümörün zaten kanserin bir türü olduğunu akıl edene kadar. aidste karar kıldı sonra. aids'in eşcinsel hastalığı olduğuna katılmazdı. nedendir bilinmez, çok entellektüel bir havası olduğunu düşünmüştür hep aids'in.

trafik kazası, kalp krizi, silahlı saldırı gibi ihtimalleri aklından bile geçirmez. onun ölümü yavaş olacaktır. şampiyonlar liginde barcelona ile karşılaşan sivas spor'un umutsuz mücadelesi gibi mücadele edecektir ölümle. verdiği mücadele, sadece golün daha geç gelmesini sağlayacaktır. daha kötüsü ise, kaçınılmaza karşı verdiği mücadelenin farkındalığının acısı olacaktır.

ne zaman onun ilgisini çeken bir filmin çekileceğini duysa, ''bu kanser kaç ayda öldürür acaba, şimdi kansere yakalansam film vizyona girene kadar dayanabilirmiyim ki'' diye düşünür. galatasarayın alt yapıya on yaşında bir velet aldığını duyar, bu velete yeni messi denilmektedir, ama bgbid umursamaz. o veletin büyüyüp topçu olması en az 7 - 8 yıl sürecektir. bgbid içinse 7 8 yıl daha yaşamak, normal insan yaşına göre 200 300 yıl yaşamak gibidir. o, öyle algılamaktadır zamanı.

bu korkuya alışmıştır zamanla. hatta onu savunma mekanizması olarak bile kullanabilmektedir. işler kötüye mi gidiyor? boş ver gitsin. nasıl olsa ölmeyecek mi? aslında böyle bir korkusunun olmadığını, bu korkuyu savunma mekanizması olarak kendisinin var edip yaşattığını ileri sürebilirsiniz. ben de düşünmüştüm bir ara bunu. sonra fark ettim ki, bu ruh hali olumsuz yönde de etkiliyor onu. yaz mevsimini özlemişti berbat bir kış günü. kışlardan ve kardan nefret eder zaten. yaz mevsimini tekrar görebilmeyi her hücresi ile istedi bir an. bu, bir düşünce değil histi, duygu patlaması idi. sonra zihninin karanlıklarından esen soğuk rüzgarlar bu toz pembe dumanı dağıttı, yazın ılık rüzgarının yerini sonbaharın kahverengimsi havası aldı. kışın ortasında sonbaharda hissetti kendini; ne alakaysa. kışı son bahardan daha çok sevdiğini belirtelim hemen. kış, zorlu mücadeleler mevsimidir, sonbahar ise teslimiyetin mevsimi. kış ne kadar karanlık olsa da kara, kahverenginden güzeldir. birinde zorlu bir yol vardır, bu yolda yürüyüp yürüyemememiz değil sorun. sonuçta yol vardır bizim yürümemizi bekleyen. sonbahar ise, bütün yolların, en azından bizim için anlamını yitirmesidir. neyse, uzatmayalım. işte bgbid, mevsimler üzerindeki bu beyin fırtınasının ardından şöyle dedi: '' boşuna hayal kurma. bir daha yazı göremeyeceksin. sen kansersin, kanserin çok ilerlemiş durumda, bir kaç ay içinde öleceksin''. kendisini, kanser olduğuna dair hiçbir kanıt bulunmadığına ikna etmeye ne kadar çalışsa da, çabaları nafile idi. bir ay boyunca kanser olduğuna inandı.

işte, böyle bir adamdır bgbid. bir arkadaşının değimi ile ''adamın allahıdır''. bir başkasına göre ise ''adamın yavşağı''. bana göre ise sıradan bir insandır. ama reklamını yapmayı iyi bilir. suyunu daima bulanık tutar ve suyun içine kimsenin girmesine izin vermez. dibini görmediğimiz ve içine girmediğimiz suların derin olduğunu düşünmek de, doğamızda vardır zaten bizim.

not: düşündüm de, yazıyı okuyanlar onun yaşı hakkında yanlış bir fikre kapılabilirler. sanabileceğiniz gibi ellili yaşlarında falan değildir o. yirmilerinin başındadır henüz.